Tijdens een eerste kennismaking met steenbewerking probeerde Karel direct diep in de steen te werken. Er werd hem te kennen gegeven dat zoiets zeer ongebruikelijk is en dat het juist op de "Academie" gebruikelijk is om voor ieder gat een rondje te geven. Die gedacht past niet bij Karel, hij wil de ziel van die steen losmaken. Voor hem is het werken met steen iedere keer weer een grote verrassing, omdat het contrast van het ruwe van steen gecombineerd met bewerkt glad oppervlak ontroerend mooi kan zijn. Soms ontstaat zelfs de illusie dat het geassembleerde losse onderdelen zijn. Op één beeld na, zijn alle beelden die hij gemaakt heb uit één enkele steen vervaardigd. Bij de bol in Albast is de kern van de steen wel losgekomen, maar omdat die binnen de steen ontstaan is, vormt die bol met de steen eromheen toch één geheel. Die bol kan er niet uit, die ligt gevangen binnen de oorspronkelijke steen. In de beelden is de oorspronkelijke vorm van de steen altijd terug te vinden door het beeld op te vullen met nat zand. Een lastige opdracht, maar daardoor komt wel het mooiste uit die steen naar boven. Vaak is die ook verrassend kleurig. Sinds kort is er ook een lijn beelden in baksteen. Dat levert heel bijzondere vormen op.,.. Er is nog veel te ontdekken.